Po tę książkę sięgnęłam po przeczytaniu wstępu

Opis:
Po tę książkę sięgnęłam po przeczytaniu wstępu napisanego przez Ryszarda Kapuścińskiego, który jest dla mnie najlepszym reportażystą. Byłam ciekawa cóż takiego nowego, wstrząsającego, godnego uwagi napisał Jagielski i czy tak samo, jak wielki mistrz, potrafi przykuć uwagę czytelnika, zainteresować go, a po lekturze zostawić w jego świadomości lekki niepokój. „Dobre miejsce do umierania” to zbiór reportaży z Kaukazu, miejsca, w którym wrze niczym w diabelskim kotle, a o którym mało wiemy. Miejsce to przewija się w informacjach prasowych, telewizyjnych, ale chyba nikt za bardzo nie potrafi powiedzieć, o co tam chodzi? Skąd te wojny, zamachy, lokalne przewroty i rewolucje. Jagielski stara się odpowiedzieć na te pytania. Choć bywa tam, mieszka, poznaje zwyczajnych mieszkańców tej górskiej krainy, a także przywódców, czasem sam gubi się z przyczynach i skutkach. Ale gubi się nie dlatego, że jest miernym dziennikarzem, nie potrafiącym dotrzeć do sedna, przyczyny, ale dlatego, że